CATCH THE INSPIRATION
MEET YOUR MUSIC EXPECTATIONS!
JUSTIN CASE YOU WANT TO LISTEN TO DIVERSE MUSIC!
24 HOUR PROG & NON PROG MUSIC
SKIM THE PROG CREAM
PROG YOUR LIFE!
EXPAND YOUR MUSIC EXPERIENCE
TAKE YOUR PROG SEAT
THE FIRST PROG RADIO IN GREECE!

VERBAL DELIRIUM-MOTHER TURTLE-COSMIC UNION (Live, 6 Μαρτίου, Eightball, Θεσσαλονίκη)

 

Andrew Gabriel & "All Around"

 

Mother Turtle

Κάπου εδώ θα ήθελα να χαιρετίσω αυτή την εξαιρετική προσπάθεια που γίνεται από πεφωτισμένους ανθρώπους όχι μόνο στην Ελλάδα (Kudos to Christina!!) αλλά και σε όλο τον κόσμο με την πραγματική αναγέννηση της λεγόμενης "prog" μουσικής (aka, "είναι το ύφος και όχι το είδος" που θα λέγαμε πιο απλά). Δεν θέλαμε να καλύψουμε απλά και μόνον την ζωντανή εμφάνιση των συγκροτημάτων (απολογίες προς τους COSMIC UNION των οποίων τις απόψεις, λόγω χρονικών περιορισμών, δεν συγκεντρώσαμε και, μοιραία, τους οφείλουμε), αλλά να καταθέσουμε, όπως κάνουμε εδώ και 4 περίπου χρόνια ως ραδιόφωνο, τις απόψεις των καλλιτεχνών γι'αυτή την ασαφή, πολλές φορές, μα τόσο παλλόμενη οντότητα, που λέγεται μουσική, και δη, prog μουσική, η οποία μας κινητοποιεί να ξεκλειδώνουμε νέες πτυχές του εαυτού μας, των άλλων και της ζωής. Θέλω να στείλω τα θερμά μου συγχαρητήρια όχι μόνο για το επίπεδο απόλαυσης της μουσικότητας που εκπέμπουν τα 3 αυτά σχήματα αλλά και τις θερμές μου ευχές να συνεχίσουν έτσι άνθρωποι όπως ο Κώστας Κωνσταντινίδης από τους Mother Turtle και ο Jargon από τους Verbal Delirium μεταξύ όλων των υπόλοιπων μουσικών συνεργατών τους με στόχο μια όλο και πιο απολαυστική, ποικιλότροπη και ενδιαφέρουσα μουσική εμπειρία στο άμεσο μέλλον. Για του λόγου το αληθές, πάρτε το drinkάκι σας, τοποθετήστε τα βινύλια των συγκροτημάτων αυτών στο αγαπημένο σας πικάπ και...αφεθείτε στις αναγνωστικές σας δεξιότητες!

 

MOTHER TURTLE (Κώστας Κωνσταντινίδης)

 

Καλησπέρα από το JustΙn Case Prog Radio

ΚΚ: Καλησπέρα JustinCase!


Έμαθα πως σήμερα θα παρουσιάσετε καινούργιο υλικό.


ΚΚ: Ισχύει!


Πώς νιώθετε για το σημερινό live?


ΚΚ: Η αλήθεια είναι πως έχουμε ένα άγχος, γιατί είναι η πρώτη φορά που παίζουμε το καινούργιο υλικό. Μιλάμε για τον δεύτερο δίσκο, ο οποίος θα ηχογραφηθεί, καλώς εχόντων των πραγμάτων, τον Μάιο. Ελπίζουμε να κυκλοφορήσει πριν το 2017 και πριν το άλμπουμ των Tool.


Ειδικά το δεύτερο δεν είναι πολύ δύσκολο! Τι να περιμένουμε από αυτόν το δίσκο μουσικά και στιχουργικά?


ΚΚ: Είναι ένα concept-οειδές άλμπουμ στιχουργικά το οποίο κινείται γύρω από ένα ενιαίο θέμα, υπάρχουν επαναλαμβανόμενες μελωδίες και στίχοι, τα κλασσικά progκλισέ τα οποία γίνονται εδώ και 50 χρόνια αλλά δεν μας πειράζει, ίσα ίσα μας αρέσει και είπαμε να το κάνουμε και εμείς. Οπότε μπορείτε να περιμένετε γενικά διαφορετική προσέγγιση από τον πρώτο δίσκο γιατί τα κομμάτια είναι πιο ανοιχτά με λίγο διαφορετική δομή. Το προηγούμενο άλμπουμ ήταν πιο riff-άτο. Υπήρχαν πιο πολλά heavy riffs, μια συγκεκριμένη δομή και ήταν πιο τεχνικό. Σε αυτό έχουμε μια διαφορετική προσέγγιση, πιο πειραματική θα μπορούσε να πει κανείς, αλλά κρατήσαμε κάποια στοιχεία τα οποία εμείς θεωρούμε πως μας χαρακτηρίζουν, για παράδειγμα κάποιες μελωδίες στην κιθάρα, κάποιες άλλες στα πλήκτρα γενικά κάποια τεχνικά σημεία. Υπάρχουν τα πνευστά, το σαξόφωνο και το φλάουτο τα οποία δεν υπήρχαν στον πρώτο δίσκο, που δίνουν έναν διαφορετικό χαρακτήρα στα κομμάτια. Έχουμε δύο καινούργια μέλη, στο μπάσο τον Γιώργο Φιλοπέλου και στα πνευστά τον Μπάμπη Προδρομίδη, οπότε γενικά είμαστε με καινούργια σύνθεση, καινούργια κομμάτια και σήμερα είναι η πρώτη φορά και λογικό είναι να υπάρχει λίγο άγχος. Το καλό είναι ότι δεν έχετε ξανακούσει τα κομμάτια, οπότε και να κάνουμε λάθη δεν θα καταλάβετε!


Σωστά, έχετε ένα πλεονέκτημα σήμερα! Τι σας ενέπνευσε κατά την σύνθεση του άλμπουμ? Τι σας εμπνέει γενικά?


ΚΚ: Όπως ανέφερα υπάρχει ένα θέμα σε αυτό τον δίσκο, ένα concept. Έχει να κάνει με την σχέση του ανθρώπου με τη φωτιά. Αρχίζει σαν ένα ταξίδι στον χρόνο όπου η φωτιά στην μέση μιας πόλης, μπορεί να σήμαινε γιορτή, μπορεί να σήμαινε την αρχή της σοδιάς η κάτι τέτοιο. Και φτάνουμε στην σημερινή εποχή όπου η φωτιά στο κέντρο της πόλης μπορεί να σημαίνει καταστροφή, μπορεί να σημαίνει διαδηλώσεις, μια επανάσταση, κάτι όχι καλό συνήθως. Οπότε είναι αυτή η αλληλεπίδραση του ανθρώπου με την φωτιά στον χρόνο και πως έχει αλλάξει αυτό το πράγμα. Αυτό είναι στιχουργικά το concept.


Πως αντιλαμβάνεσαι την ελληνική progressive σκηνή αλλά και γενικότερα την ροκ σκηνή στην Ελλάδα? Τι θα μπορούσε να γίνει καλύτερα?


ΚΚ: Πιστεύω ότι γίνονται εξαιρετικές δουλειές είναι η αλήθεια. Βλέπω ότι υπάρχει μια κινητικότητα και μια δημιουργικότητα. Πλέον η τεχνολογία δίνει αυτήν την ευκαιρία. Παλαιότερα έπρεπε να υπογράψεις σε μια εταιρία, να βγάλεις δίσκο, υπήρχε μια διαφορετική πορεία. Ενώ τώρα τα πράγματα είναι πολύ πιο εύκολα, καθώς μπορεί κάποιος να γράψει και να κυκλοφορήσει έναν δίσκο από το σπίτι του. Αυτό έχει δώσει μια ελευθερία σε όσους παίζουνε να πειραματιστούνε με διαφορετικά πράγματα τα οποία μια εταιρεία μπορεί να μην ενέκρινε ποτέ. Υπάρχουν εξαιρετικές μπάντες οι οποίες προχωράνε και κάνουνε περιοδείες, για παράδειγμα οι Poemκάνουν περιοδεία με τους Amorphis,οι Needπου πήγαν και έπαιξαν στην Αμερική, οι VerbalDeliriumπου παίζουμε μαζί, οι UntilRainκαι γενικά πάρα πολλές μπάντες που έχουν βγάλει εξαιρετικές δουλείες και έχουν προοπτικές. Υπάρχει επαγγελματισμός πλέον και νομίζω πως η κοινότητα αγκαλιάζει την όλη προσπάθεια όσο γίνεται, γιατί κακά τα ψέματα, το παράπονό μου όσα χρόνια παίζω progressive παρατηρώ ότι το κοινό δυστυχώς είναι περιορισμένο. Δυστυχώς πάντα παίζουμε για έναν συγκεκριμένο αριθμό ατόμων και παρά το γεγονός ότι υπήρξε μια άνοδος τα τελευταία 3 χρόνια, δεν είμαι αισιόδοξος για την εμπορική πλευρά τουλάχιστον. Καλλιτεχνικά τα πάμε εξαιρετικά!


Σκεφτεστε να εκδόσετε το άλμπουμ σας ανεξάρτητα ή με την βοήθεια κάποιας δισκογραφικής?


ΚΚ: Νομίζω πως θα συνεχίσουμε με την ελευθερία της ατομική προσπάθειας. Δεν νομίζω να μπλέξουμε με εταιρείες ούτε και αυτή την φορά.Για τον πολύ απλό λόγο ότι οι στόχοι που έχουμε βάλει, αυτήν την στιγμή τουλάχιστον, δεν νομίζω ότι χρειάζονται εταιρεία. Υπάρχουν προβλήματα πρακτικής φύσεως που δεν θα μας επέτρεπαν ακόμα και αν είχαμε την ευκαιρία αυτήν να κάνουμε περιοδείες ή οτιδήποτε. Οπότε νομίζω πως πιο πολύ μας ενδιαφέρει το καλλιτεχνικό κομμάτι, παρά η εμπορική του απήχηση. Το άλμπουμ θα διακινείται ελεύθερα, θα μπορεί κάποιος να το κατεβάσει, όπως και τον πρώτο δίσκο, στο bandcamp και ελπίζουμε να του αρέσει. Θα υπάρχει και φυσική μορφή, ελπίζουμε σε βινύλιο αυτή τη φορά.

Πολύ ενδιαφέρον επιλογή αυτή. Πως και έτσι βινύλιο?

ΚΚ: Γιατί μας αρέσει περισσότερο!


Γενικά υπάρχει μια στροφή προς το βινύλιο όμως.


ΚΚ: Ισχύει. Γενικά ως ακροατής, από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου έχω ένα φετίχ με το βινύλιο. Εφόσον μας δίνεται η ευκαιρία να το κάνουμε και υπάρχει η εμπορική στροφή προς το βινύλιο, νομίζω θα αποδόσει. Θα πωλείται μέσω του site, ακριβώς όπως με τον πρώτο δίσκο όπου είχαμε παραγγελίες εντός και εκτός Ελλάδας. Ίσως ακούγομαι απαισιόδοξος, αλλά νομίζω ότι και να κυκλοφορούσαμε με μεγάλη εταιρεία, δεν  θα υπήρχε η εμπορική ανταπόκριση που θα είχαμε στο μυαλό μας αν βάζαμε τον πήχη τόσο ψηλά. Μια μπάντα είναι μια επιχείρηση, και όπως όλες η μικρές επιχειρήσεις αυτήν την στιγμή, περνάει κρίση. Τα χρήματα, που δεν υπάρχουν, πρέπει να μπούνε στην μπάντα, οπότε καταλήγει σε έναν φαύλο κύκλο όπου το μόνο καλό είναι ότι μπορείς να γράψεις, να συνθέσεις και να κυκλοφορήσεις ότι θες.


Μια ερώτηση που κάνουμε σε όλους (σ.σ. κατόπιν εντολής!), ποια είναι η φιλοσοφία της ζωής σου?


ΚΚ: Η φιλοσοφία της ζωής? Υποθέτω πως είναι το να μπορείς να νιώθεις ελεύθερος και υγιής. Να μην παίρνεις τίποτα ως δεδομένο και να προσπαθείς κάθε φορά να αντιμετωπίζεις τα προβλήματα με μια αισιοδοξία. Νομίζω πως δεν υπάρχει λόγος να γκρινιάζουμε τόσο πολύ. Αυτό το πράγμα που ζούμε στην Ελλάδα, αλλά και γενικότερα, αυτόν τον καιρό νομίζω μας έχει κάνει πολύ εσωστρεφείς και το πιστεύω πως το να μην είμαστε αγενής με οποιονδήποτε, επειδή έχουμε τα προβλήματα μας, είναι μια καλή αρχή.


Τι σχέδια υπάρχουν για τους Mother Turtle? Υπάρχουν κάποια σχέδια πέρα από το άλμπουμ?


ΚΚ: Να συνεχίσουμε να παίζουμε, γιατί δυστυχώς αντιμετωπίζουμε διάφορες δυσκολίες. Για παράδειγμα ο μπασίστας μας μένει στην Δράμα. Η ζωή φέρνει πράγματα τα οποία πρέπει να προσαρμοστούν με τις φιλοδοξίες της μπάντας, η οποία μπάντα υπάρχει ως ψυχοθεραπεία αρχικά. Θα ήταν πολύ εύκολο να σου πω ‘’κοίτα, φιλοδοξία μας είναι να υπογράψουμε στην ΕΜΙ και να παίξουμε με τους DreamTheater’’ και άλλα τέτοια περίεργα. Δεν μας ενδιαφέρει καθόλου κάτι τέτοιο προσωπικά, αλλά θέλουμε να συνεχίσουμε να δημιουργούμε, να έχουμε όρεξη να παίξουμε μουσική, να έχουμε διάθεση να μπούμε στο στούντιο να γράψουμε, να έχουμε διάθεση να βλέπουμε ο ένας τον άλλον, γιατί και αυτό δεν είναι αυτονόητο, και γενικά να έχουμε μια δημιουργικότητα σαν σύνολο. Αυτό είναι το μόνο που εύχομαι για εμάς.


Έχεις κάποιες συμβουλές που θα μπορούσες να δώσεις σε κάποιο καινούργιο συγκρότημα?


ΚΚ: Δεν νομίζω ότι είμαι ο κατάλληλος για να δίνω συμβουλές είναι η αλήθεια, αλλά νομίζω πως ο καθένας πρέπει να βρίσκει τον δρόμο του όπως αυτός νομίζει χωρίς να κάνει εκπτώσεις σε αυτό που έχει στο κεφάλι του. Νομίζω πως αν παίζει την μουσική που του αρέσει απλά, είναι μια πολύ καλή αρχή γιατί μαστιζόμασταν χρόνια από διασκευομπάντες οι οποίες παρότι είχαν πολύ καλούς μουσικούς, δεν παρήγαγαν τίποτα. Ακόμα και εγώ, όταν έπαιζα για πολύ καιρό σε τέτοιου είδους μπάντα, έφτασα σε ένα σημείο να μην έχω όρεξη να παίξω μουσική. Οπότε, παίξτε δικά σας κομμάτια, μην παίζετε διασκευές!


Αυτά από εμένα. Σε ευχαριστώ πολύ! Αφήνω το τελευταίο σχόλιο για εσένα.


ΚΚ: Φιλάκια στον Δημήτρη Κατσίκη!

Υ.Γ. Δημήτρη Κατσίκη: Αγαπητέ μου Κώστα, συγχαρητήρια για την υπέροχη συνέντευξη. Εύχομαι να συνεχίσετε να απολαμβάνετε την μουσική με την δημιουργική δύναμη που σας διακρίνει, ενεργώντας σύμφωνα με τις εξαιρετικές σας απόψεις όπως εκείνες κατατέθηκαν παραπάνω  μετασχηματίζοντας προς το καλύτερο τις μουσικές εμπειρίες όλων μας. Χαιρετισμούς, Δημήτρης Κατσίκης

https://motherturtleband.bandcamp.com/

_____________________________________________________________________

VERBAL DELIRIUM

(Γιάννης Κοσμίδης, aka Jargon, και Γιώργος Παγίδας)

Εκ μέρους του JustinCaseProgRadio σας καλωσορίζω στην Θεσσαλονίκη. Από ό,τι κατάλαβα είναι η πρώτη σας εμφάνιση στην Θεσσαλονίκη. Πως νιώθετε?

ΓΚ: Πάρα πολύ ωραία, όπως πάντα νιώθεις όταν πηγαίνεις σε ένα μέρος να παίξεις για πρώτη φορά. Αλλά ούτως ή άλλως νιώθεις ωραία όταν παίζεις live.


ΓΠ: Επιτέλους παίζουμε Θεσσαλονίκη. Το είχαμε στα πλάνα μας για πάρα πολύ καιρό. Να ‘ναι καλά και τα παιδιά από τους Mother Turtle και τους Cosmic Union που μαζί κάναμε και όλη αυτήν την προσπάθεια. Μόνο καλά νιώθουμε.


Είστε από τα πιο δραστήρια συγκροτήματα στην ελληνική prog σκήνη, καθώς έχετε βγάλει ήδη 2 άλμπουμ, με το τρίτο να βγαίνει φέτος, και έχετε παίξει και αρκετές φορές στο εξωτερικό. Πως τα καταφέρνετε? Τι είναι αυτό που σας βοήθησε/ενέπνευσε?


ΓΚ: Ό,τι εμπνέει τον καθένα που παίζει μουσική νομίζω. Απλά αγαπάς αυτό που κάνεις και θέλεις να φτάσεις όσο πιο μακριά μπορείς. Αυτό είναι όλο, δεν έχει κάτι περισσότεροή κάτι λιγότερο από αυτό. Είναι δύσκολα γενικότερα, το γνωρίζουμε όλοι ούτως ή άλλως, αλλά παλεύουμε μέχρι εκεί που μπορούμε να φτάσουμε. Και εδώ που είμαστε μέχρι στιγμής μας ικανοποιεί και μας αρέσει.


ΓΠ: Θεωρώ πως είναι δύο πράγματα. Πρώτον, είναι το να έχεις να παρουσιάσεις μια δουλειά η οποία να έχει να πει κάποια πράγματα. Αλλά αυτό δεν είναι αρκετό, χρειάζεται και μια δραστηριοποίηση και από την πλευρά του συγκροτήματος. Όσο περισσότερο εκθέτεις τον εαυτό σου, τόσο πιο καλά βγάζεις το αποτέλεσμα που θέλεις και ο μόνος τρόπος για να το καταφέρεις αυτό είναι να συμμετάσχεις σε κάποια φεστιβάλ ή να κάνεις περισσότερα live.


ΓΚ: Βέβαια για να κάνεις κάποια παραπάνω βήματα, όπως για παράδειγμα το να παίξεις στο εξωτερικό, σίγουρα χρειάζεσαι και κάποιον άλλον άνθρωπο. Αυτή την δουλειά την έχει αναλάβει η Χριστίνα Μαραγκού σε εμάς η οποία κάνει ό,τι μπορεί και μέχρι στιγμής έχουμε φτάσει ως εδώ και ευελπιστούμε να κάνουμε ακόμη περισσότερα. Και την ευχαριστούμε φυσικά.


Πως αντιλαμβάνεστε την ελληνική progressive σκηνή αλλά και γενικότερα την ροκ σκηνή στην Ελλάδα? Τι θα μπορούσε να γίνει καλύτερα?


ΓΚ: Γενικά έχει ανέβει αρκετά η progressive σκηνή στην Ελλάδα. Εξακολουθεί να υπάρχει πρόβλημα όμως. Είμαστε αρκετές οι progressive rock μπάντες στην Ελλάδα αλλά εξακολουθεί να είναι μικρό το κοινό και δεν ξέρω αν είναι μικρό το κοινό ή αν απλά δεν έρχεται στα live. Έχω την αίσθηση ότι είναι πολλοί αυτοί που ακούνε αλλά δεν ακολουθούν στα live. Αυτό με στεναχωρεί. Με κάνει να σκέφτομαι γιατί όχι περισσότεροι? Έχουμε και μια λάθος νοοτροπία γενικά σαν Έλληνες, να μην στηρίζουμε τα Ελληνικά σχήματα όσο τα διεθνή. Πιο εύκολα θα πας να δεις ένα συγκρότημα μόνο επειδή θα ακούσεις πως είναι από το εξωτερικό και δεν θα σε πειράξει το λίγο πιο ακριβό εισιτήριο. Ισχύει, δυστυχώς αυτό, αλλά δεν έχουμε και πρόβλημα. Αγαπάμε αυτούς τους ανθρώπους που μας αγαπάνε και έρχονται για εμάς και θα εξακολουθήσουμε να κάνουμε αυτό που κάνουμε.


Αυτό είναι κάτι που συμβαίνει στην Ελλάδα γενικά σε όλα τα είδη και όχι μόνο στο progressive νομίζω. Συνεχίζοντας, το τρίτο σας άλμπουμ, με τίτλο “The Imprisoned Words of Fear” θα βγεί φέτος. Πείτε μας λίγα λόγια για αυτό?


ΓΚ: Το τρίτο άλμπουμ ελπίζουμε να βγει φέτος. Προς το παρόν βρισκόμαστε στην διαδικασία της μίξης, αλλά πιστεύω πως θα τελειώσουμε σύντομα. Είμαστε και στην φάση που ψάχνουμε τα σχετικά με την κοπή, το εξώφυλλο και τα σχετικά. Καλώς εχόντων των πραγμάτων πιστεύω πως μέχρι το καλοκαίρι θα έχει κυκλοφορήσει.


Τι μπορούμε να περιμένουμε από εσάς σε αυτό το άλμπουμ?


ΓΚ: Αυτό που πάντα θα περιμένατε από εμάς! Το στοιχείο Verbal όπως πάντα υπάρχει και ισχύει αλλά πάντα υπάρχει και κάτι παραπάνω, ο πειραματισμός γενικά μας αρέσει. Το καινούργιο άλμπουμ είναι λίγο πιο περιπετειώδες θα έλεγα. Έχει λίγο πιο μεγάλης διάρκειας κομμάτια με αρκετά έντονο το progressive rock στοιχείο, ίσως πιο έντονο αυτή τη φορά. Εξακολουθεί να έχει και πιο σύγχρονα στοιχεία και υπάρχουν και κάποια λίγο πιο heavy σημεία.


ΓΠ: Η δικιά μου οπτική για τον δίσκο είναι η εξής: Είναι μια καλή πρόκληση. Δηλαδή, σε σύγκριση με τις υπόλοιπες δουλείες που έχουμε κάνει, μας έσπρωξε λίγο παραπάνω να ανεβούμε μερικά σκαλιά όσον αφορά την μουσική μας αντίληψη και την τεχνική μας. Βέβαια, στο τέλος της ημέρας, αυτό που μετράει είναι το τραγούδι και η μουσική. Το να έχεις ένα τεχνικό μέρος που μπορεί να εντυπωσιάσει δεν λέει και κάτι.

ΓΚ: Το θέμα είναι να γράφεις ωραία μουσική. Αυτό είναι όλο. Τώρα αν είναι τεχνική, αν είναι  progressive, αν είναι black metal δεν έχει σημασία. Ας είναι ό,τι είναι αρκεί για να είναι ωραίο.


Παρατήρησα οτι το πρώτο σας άλμπουμ , "So Close & Yet So Far Away" το εκδώσατε με μια γαλλική δισκογραφική ενώ το δεύτερο, "From The Small Hours Of Weakness", το εκδώσατε μόνοι σας. Τι ήταν καλύτερο για εσάς? Τι θα προτείνατε?


ΓΚ: Το καθένα έχει τα θετικά και τα αρνητικά του. Είναι πολύ καλό το να έχεις μια εταιρία από πίσω αρκεί αυτή να στέκεται σαν εταιρία. Να σου παρέχει αυτά που πρέπει δηλαδή. Μια εταιρία που δεν σου παρέχει τίποτα παρά μόνο το λογότυπό της στο CD που θα κυκλοφορήσεις νομίζω δεν έχει κανένα νόημα. Η Musea ήταν καλή για μια πρώτη κυκλοφορία και ήταν καλό το ότι πήγαμε σε εκείνη. Περισσότερο γιατί είχε μια σχετικά καλή διανομή. Μετράει βέβαια και στους reviewers αυτό καθώς και το ότι βλέπουν μια εταιρία από πίσω κάτι που προκαλεί μια διαφορετική αντιμετώπιση του άλμπουμ. Αλλά πέρα από αυτά δεν κερδίζεις κάτι παραπάνω. Εγώ προσωπικά δεν μετάνιωσα καθόλου το ότι κάναμε self-release το δεύτερο και νομίζω πως ήταν καλύτερο για όλους μας. Ακόμα και από την οικονομική πλευρά. Όχι ότι βγάλαμε λεφτά, απλά βγάλαμε παραπάνω από ότι αν κυκλοφορούσαμε με μια εταιρία τον δίσκο.


ΓΠ: Απλά ξέρουμε ότι το αποτέλεσμα της προσπάθειας μας έρχεται 100% πίσω σε εμάς. Και αυτό αρκεί.

ΓΚ: Προφανώς έχει να κάνει και με ποια εταιρία σε παίρνει. Υπάρχουν κάποιες εταιρίες οι οποίες επενδύουν όντως και ασχολούνται μαζί σου. Εκεί αξίζει να πας. Τώρα σε κάτι εταιρίες οι οποίες δεν σου προσφέρουν τίποτα πέρα από το λογότυπο δεν νομίζω ότι έχει κανένα νόημα να πάει κανείς.


Όπως παρατήρησα και στο soundcheck, αλλά και γενικότερα, παίζετε με τρία πλήκτρα, σαξόφωνα, φλάουτο, μαντολίνο και άλλα. Πώς τα βγάζετε πέρα με τόσα πολλά όργανα και πώς προέκυψε όλο αυτό το lineup?


J: Δεν έχουμε κάτι συγκεκριμένο στο μυαλό μας γι'αυτό. Η αλήθεια είναι πως προέκυψε στην πορεία. Όταν ξεκινήσαμε, έπαιζα εγώ όλα τα πλήκτρα και τραγοδούσα όλα τα φωνητικά, αλλά αυτό προφανώς δεν βολεύει από πολλές απόψεις. Και δεν μπορείς να έχεις κίνηση πάνω στην σκηνή, όταν είσαι κρυμμένος πίσω από τα πλήκτρα και όταν κάνεις τρία πράγματα ταυτόχρονα, δηλαδή να παίζεις δύο πλήκτρα και να τραγουδάς, αναγκαστικά από κάπου θα χάνεις. Οπότε, κάποια στιγμή αποφασίσαμε να πάρουμε έναν πιανίστα και πήραμε τον Νίκο και έπαιζα εγώ τα υπόλοιπα πλήκτρα. Στην πορεία ήρθε ο Νικόλας, ο οποίος έπαιζε πνευστά και έχει τους CICCADA που είναι φίλοι μας και πάρα πολύ καλό σχήμα και ενώ αρχικά έπαιζε σαν guest κατέληξε να παίζει πάντα μαζί μας. Και επειδή ο Νικόλας έπαιζε και πλήκτρα μου πρότεινε να αρχίσει να παίζει και πλήκτρα και το είδα σαν μια ευκαιρία να απελευθερωθώ και να ασχοληθώ περισσότερο με το τραγούδι. Κάπως έτσι έγινε η ιστορία. Αλλά γενικά το ότι χρησιμοποιούμε πολλά όργανα έχει να κάνει περισσότερο με το να εξυπηρετήσουμε τον σκοπό της μουσικής. Στον καινούργιο δίσκο για παράδειγμα δεν έχει τόσα πνευστά γιατί απλά θεωρούσαμε ότι τα κομμάτια δεν έχουν τόσο ανάγκη από πνευστά. Με την ίδια λογική, θα μπορούσαμε να βγάλουμε έναν δίσκο που να μην έχει πλήκτρα, αν θεωρούσαμε ότι τα κομμάτια δεν χρειάζονται πλήκτρα.

ΓΠ: Σημασία δεν έχει να υπάρχουν παραπάνω όργανα αλλά ο αυτοσκοπός που είναι το κομμάτι. Από εκεί και πέρα ισχύει αυτό που είπε ο Γιάννης, ότι τα κομμάτια μπορεί να έχουν κάποιες ανάγκες οι οποίες πρέπει να εξυπηρετηθούν από κάποια επιπλέον όργανα.


ΓΚ: Γενικά η λογική αυτού του συγκροτήματος είναι αυτή: Μας ενδιαφέρει η μουσική. Αν η μουσική αυτή χρειάζεται κάτι παραπάνω θα το έχει. Εξυπηρετούμε τον σκοπό της σύνθεσης.


Νομίζω αυτό είναι το καλύτερο που μπορεί να κάνει ένας μουσικός. Ήρθε η ώρα για την ερώτηση που κάνουμε σε όλους. Ποια είναι η φιλοσοφία της ζωής σας?


ΓΚ: Wow…


Αυτή είναι η αντίδραση που περίμενα!


ΓΚ: Αυτό δεν απαντάται έτσι απλά. Πρέπει να φέρεις λίγό whiskey, μερικά πακέτα τσιγάρα και να κάτσουμε να συζητάμε μέχρι το πρωί.


ΓΠ: Θες να ξεκινήσεις?


ΓΚ: Όχι! Θέλω χρόνο να σκεφτώ. Ξεκίνα εσύ!


ΓΠ: Οκ. Είναι πολύ απλά τα πράγματα. Τουλάχιστον στο δικό μου το μυαλό. Η φιλοσοφία είναι να προσπαθείς να εξελιχθείς καθημερινά. Είτε σαν άνθρωπος, είτε σαν μουσικός, είτε γενικότερα. Να μην μένεις στάσιμος. Και αυτό, περιλαμβάνει μια διαρκή διαδικασία αυτοκριτικής και ελέγχου του ίδιου σου του εαυτού και του τι κάνεις έχοντας πάντα μια δόση ταπεινότητας. Από εκεί και πέρα πορεύεσαι σε οτιδήποτε κάνεις.


ΓΚ: Εγώ θα συμφωνήσω με τον Γιώργο…. Εντάξει θα πω και εγώ κάτι παραπάνω. Θα συμφωνήσω στο ότι πρέπει ο άνθρωπος να εξελίσσεται και γενικότερα να προσφέρει και να κάνει πράγματα στην ζωή του. Η βασική φιλοσοφία στην ζωή για εμένα είναι ότι πρέπει να κάνεις πράγματα που σε ευχαριστούν, πρέπει να νιώθεις ευτυχισμένος, να είσαι χρήσιμος και να προσφέρεις σε ανθρώπους. Και γενικά πρέπει να προσπαθούμε να είμαστε ευτυχισμένοι. Μπορεί να ακούγεται λίγο εγωιστικό από την μια πλευρά αλλά αν στην ζωή δεν νιώθουμε καλά τότε ποιο το νόημα? Επίσης, πρέπει να προσπαθείς να ζεις την ζωή, να αποκτάς εμπειρίες, να βγάζεις τα συμπεράσματά σου και πάνω από όλα να τα έχεις καλά με τον εαυτό σου. Αν δεν τα έχεις καλά με τον εαυτό σου πιστεύω ότι δεν κάνεις τίποτα στην ζωή σου. Αν καταφέρεις και βρεις τα κουμπιά σου, τα συν και τα πλην σου, να διορθώσεις αυτά που δεν σου αρέσουν στον εαυτό σου. Γενικά πρέπει να μιλάς με τον εαυτό σου, και υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που αυτό δεν το έχουν κάνει ποτέ. Από εκεί ξεκινάει το πρόβλημα.


ΓΠ: Τελικά δυσκολεύτηκες αλλά το ανέλυσες!


ΓΚ: Μα σου είπα αν κάτσουμε εδώ μέχρι το πρωί με whiskey και τσιγάρο θα σου πω πάρα πολλά.


Το whiskey θα στο χρωστάω!


ΓΚ: Ναι! Μου χρωστάς ένα whiskey (σ.σ. Δημήτρη ανέλαβε!) [Υ.Γ. Δημήτρη Κατσίκη: Από που και ως που με ξέρεις να πίνω αγαπητέ Andrew???!!! Αλλά αν είναι για τους VERBAL, κάτι θα σκαρώσω!!]


Τι σχέδια έχετε για τους Verbal Delirium για το μέλλον?


ΓΚ: Έχουμε, αλλά δεν ξέρω αν κάνει να τα πούμε.


Αν δεν κάνει δεν πειράζει. Δεκτό!


ΓΚ: Υπάρχει ήδη μουσική για επόμενο άλμπουμ Verbal, προφανώς όχι για τώρα αλλά για πολύ μετά. Επίσης έχω ξεκινήσει να δουλεύω και ένα προσωπικό άλμπουμ, το οποίο θα βγει κάποια στιγμή μετά τον καινούργιο μας δίσκο και μάλλον μετά θα ακολουθήσει το επόμενο Verbal.


Φτάνουμε στο τέλος σιγά σιγά. Ελπίζω να σας έπρηξα όσο χρειάζεται!!


ΓΚ: Όχι, ούτε καν!


ΓΠ: Ίσα ίσα!


Λοιπόν, κάτι που ρωτάω συνήθως εγώ. Ποια συμβουλή θα δίνατε σε ένα νέο συγκρότημα?


ΓΚ: Κάνε αυτό που σου αρέσει, κάνε το όσο καλύτερα μπορείς. Θα συναντήσεις πάρα πολλές δυσκολίες και ίσως ποτέ να μην καταφέρεις αυτό που θέλεις. Παρά όλα αυτά, αν αγαπάς αυτό που κάνεις κάνε το πάνω από όλα για την προσωπική σου ευχαρίστηση και κάνε το με επαγγελματισμό. Αν δεν το κάνεις με επαγγελματισμό, δεν θα έχεις την παραμικρή πιθανότητα να κάνεις το κάτι παραπάνω. Και η αλήθεια είναι, δυστυχώς, αν έχεις φράγκα, σκάσ’ τα και θα πας παρακάτω. Γιατί έτσι.


ΓΠ: Ωστόσο, όταν θεωρείς ότι έχεις φτάσει σε ένα peak και έχεις καταφέρει κάποια πράγματα, κράτα χαμηλά την μπάλα γιατί έτσι όπως ανέβηκες σε αυτό το σημείο, έτσι πολύ εύκολα μπορείς να ξανακατέβεις πάλι στο μηδέν. Και αυτό είναι το σημείο στο οποίο πολλές φορές την πατάμε όλοι μας.

Αυτά είχα να πω εγώ. Σας ευχαριστώ και σας εύχομαι καλή επιτυχία σήμερα. Τελευταίες σκέψεις δικές σας.


ΓΚ: Να περάσουμε καλά!
ΓΠ: Να χαρούμε το live! Να χαρούμε την μουσική!

Υ.Γ. Δημήτρη Κατσίκη: Τα όσα έγραψα για τον αγαπητό φίλο Κώστα Κωνσταντινίδη ισχύουν και για τους αγαπητούς φίλους των Verbal! Kudos to all of you!

 

https://verbaldelirium.bandcamp.com/

«Τα μουσικά έργα παρέχονται μόνο για ιδιωτική χρήση κάθε επισκέπτη / χρήστη και απαγορεύεται η με οιονδήποτε τρόπο περαιτέρω εκμετάλλευση αυτών χωρίς την προηγούμενη άδεια της ΑΕΠΙ».

Terms of Use

© JustIn Case Prog Radio

design-by-tsweb