SKIM THE PROG CREAM
PROG YOUR LIFE!
20.00 (18.00BST) "SONOROUS MEAL" RADIO SHOW!
JUSTIN CASE YOU WANT TO LISTEN TO DIVERSE MUSIC!
THE FIRST PROG RADIO IN GREECE!
CATCH THE INSPIRATION
24 HOUR PROG & NON PROG MUSIC
TAKE YOUR PROG SEAT
EXPAND YOUR MUSIC EXPERIENCE
22.00 (20.00BST) "PROG'N'ROLL" RADIO SHOW!

ΝΙΚΟΣ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ από CICCADA (Ελλάδα)

 

Έχω την τιμή και την χαρά να είμαι με τον Νίκο Νικολόπουλο, ιδρυτικό μέλος του μουσικού σχήματος CICCADA. Νίκο σας έμαθα από την απόλυτη βάση δεδομένων progarchives και σας είδα σε ζωντανή εμφάνιση τον περασμένο Ιούλιο στο δισκοπωλείο Music Works στην Πετρούπολη Αττικής. Βασικά δε βρήκα κάπου μέχρι σήμερα τι σημαίνει το όνομά σας.

Βασικά μάς άρεσε ο ήχος της λέξης CICCADA, τον πρότεινε ο Γιώργος ο κιθαρίστας (Γιώργος Μούχος, κιθάρα), μας φάνηκε εύηχος και χωρίς να ψάξουμε τι σημαίνει, (σημαίνει τζιτζίκι στην Ισπανική γλώσσα) τον δώσαμε στο σχήμα μας. Δε μας ένοιαζε τόσο η έννοια της λέξης όσο ο ήχος της λέξης. Είχε μια ευγένεια η λέξη κατά τη γνώμη μας και παμψηφεί τον υιοθετήσαμε.

Ακούγοντας και τη μουσική σας ανακάλυψα ότι διαθέτει και προβάλλει αρκετές αξίες οπότε γι’αυτό και ο χαρακτηρισμός ευγένεια που αποδώσατε στη λέξη;

Ναι, νομίζω ότι αυτό δεν είναι τυχαίο.

Πες μου λίγα λόγια για την περίοδο σχηματισμού σας. Πότε ιδρυθήκατε και πως ξεκινήσατε;

Η αρχή έγινε μετά την γνωριμία μου με τον Γιώργο Μούχο, τον κιθαρίστα του συγκροτήματος. Εργαζόμασταν σε ένα ωδείο μαζί, μιλήσαμε, διαπιστώσαμε ότι αγαπάμε και οι δύο το ροκ, είχαμε μάλιστα και κάποιες κοινές προτιμήσεις από το προοδευτικό ροκ, η μία συνάντηση έφερε την άλλη, μου έπαιξε κάποια κομμάτια του, είχα κάποιες ιδέες ενορχήστρωσης από την πλευρά μου, τα συνδυάσαμε, στη συνέχεια ψάξαμε και βρήκαμε τραγουδίστρια, όλα αυτά τον Απρίλιο του 2005. Αυτός ήταν και είναι ο βασικός πυρήνας, φωνή, κιθάρα, και πλήκτρα, εγώ στα πλήκτρα και στο φλάουτο, η Ευαγγελία Κοζώνη στη φωνή και ο Γιώργος Μούχος στα πλήκτρα.

Και πόσα μέλη είστε συνολικά;

Σήμερα είμαστε πάλι τρεις επειδή προέκυψε αλλαγή μελών τον Σεπτέμβριο, αποχώρησαν τέσσερα άτομα. Αυτή την στιγμή έχουμε καινούριο drummer αλλά μας λείπει μπάσο και πιάνο, πρόκειται για μια μεταβατκή περίοδο για το σχήμα, σύντομα πιστεύω θα βρούμε κι άλλα μέλη.

Άκουσα τον ήχο σας και πέρα από το ότι θα τον χαρακτήριζα εκλεκτικό. Νομίζω όμως ότι είσαι πιο αρμόδιος να μιλήσεις για εκείνον και για τις επιρροές του σχήματος.

Η μουσική και ο ήχος μας έχει επηρεαστεί από το προοδευτικό και καλλιτεχνικό ροκ της δεκαετίας του 1970 αλλά και από την κλασική μουσική, την προοδευτική λαϊκή μουσική, την τζαζ. Όλα αυτά μέσα μας ωρίμασαν και καταστάλαξαν και βγήκε αυτό που ακούμε στον πρώτο και μοναδικό μας δίσκο μέχρι σήμερα, το A Child in the mirror. Από την πλευρά μου δεν μπορώ να πω ότι μοιάζει με κάτι συγκεκριμένο ωστόσο οι επιρροές μας κυρίως προέρχονται από τις επιρροές που προανέφερα.

Έχετε κάνει άλλες συνεργασίες πριν τους CICCADA ή είναι η πρώτη σας απόπειρα με συγκρότημα για τον πυρήνα των μελών του συγκροτήματος;

Μιλώντας για μένα είχα παίξει πριν κάποια χρόνια σε ένα τζαζ, συνδυαστικού ήχου (crossover), σχήμα, τους Ad Libitum, το οποίο ήταν κάτι μεταξύ τζαζ και κλασικής μουσικής. Σε αυτό το συγκρότημα έπαιζαν και κάποια μέλη από τους CICCADA που ξέραμε πέρυσι (ο ντράμερ και ο μπασίστας), οι φετινοί CICCADA όμως θα είναι εντελώς διαφορετικοί. Η Ευαγγελία δεν έπαιζε κάπου, είναι η πρώτη της επαφή με τον χώρο του ροκ όπως επίσης και για τον Γιώργο.

Η οποία Ευαγγελία φάνηκε να έχει κάνει αρκετή φωνητική στη ζωή της παρόλαυτά!

Έχει κάνει κλασικές σπουδές και η φωνή της ταίριαξε με τον ήχο που θέλαμε, με το ηχόχρωμα που θέλαμε, δεν είναι καθόλου «κλασική» φωνή.

Μου έκανε εντύπωση ο ήχος που «βγάλατε» σε έναν τέτοιο χώρο (αρκετά μικρός θα διαπιστώνατε αν ήσασταν εκεί!)

Αυτό οφείλεται στον ηχολήπτη μας που κάθισε και δούλεψε πολύ ώστε να βγει ένας τέτοιος ήχος σε ένα τέτοιον χώρο, σαν δωμάτιο όπως είναι.

Αναρωτιέμαι αυτός ο «ζεστός» ήχος που έχετε αν αναπαράγεται και σε μεγαλύτερους χώρους.

Γενικά, υπήρχαν συναυλίες που είχαμε καλύτερο ήχο και συναυλίες που είχαμε χειρότερο ήχο. Αλλά επειδή ίσως να ήταν η τελευταία συναυλία για την σεζόν αυτή που είδες μπορώ να πω ότι μεγάλο ρόλο έπαιξε η εμπειρία του ηχολήπτη μας και η γνώση του για το τι χρειάζεται ο ήχος μας για να βγει καλά.

Πες μου δυο λόγια για τις συναυλίες που έχετε δώσει μέχρι σήμερα.

Έχουμε εμφανιστεί σε αρκετές μικρές μουσικές σκηνές και μπαράκια. Η μεγαλύτερή μας εμφάνιση όμως είναι στο περσινό Jazz & Praxis Festival στην Πάτρα όπου παίξαμε με μεγάλα ονόματα του ελληνικού τζαζ και fusion ήχου, Τρανταλίδης, Κοντραφούρης, Μπαρμπέρης. Γενικότερα εκεί έπαιξε η αφρόκρεμα της σύγχρονης ελληνικής τζαζ και προοδευτικής τζαζ σκηνής.

Πότε ξεκινήσατε ζωντανές εμφανίσεις γενικά;

Από το 2007.

Έχετε κυκλοφορήσει έναν δίσκο εκεί έξω με τον τίτλο A child in the mirror και διάβασα ότι ηχογραφήθηκε στην Ιταλία, σωστά;

Εν μέρει στην Ιταλία, το μεγαλύτερο μέρος ηχογραφήθηκε εκεί και το υπόλοιπο στην Αθήνα.

Πώς προέκυψε αυτό το crossover μεταξύ Ιταλίας και Αθήνας;!

Λοιπόν, άκουσε τη δουλειά μας αυτή η ιταλική εταιρία (η AltRock Records και το παρακλάδι της Fading Records) και συγκεκριμένα ένα demo που είχαμε φτιάξει το 2008 και ήταν στο myspace, τους άρεσε και μας πρότειναν να βγάλουμε τον δίσκο μαζί τους. Πήγαμε στην Ιταλία, γνωριστήκαμε και έγινε κάτι το οποίο θα μπορούσε και να μη γίνει. Πήγαμε σε ένα στούντιο της εταιρίας στο Μιλάνο. Ήταν ένα από τα πιο όμορφα στούντιο ηχογράφησης που έχουμε δει μέχρι σήμερα, ένας χώρος καταπληκτικός, ένας ηχολήπτης πολύ καλός στη δουλειά του, συμπαθέστατος, και είπαμε να πάρουμε ένα ρίσκο, να διαθέσουμε μερικά χρήματα παραπάνω και να τον κάνουμε εκεί τον δίσκο. Πήγαμε λοιπόν δύο φορές, το καλοκαίρι του 2009 και τα Χριστούγεννα του 2009, και δουλέψαμε εκεί μαζί με τους Ιταλούς παραγωγούς και ο κύριος κορμός της δισκογραφικής δουλειάς έγινε εκεί. Νομίζω ότι άξιζε τον κόπο, η εμπειρία που πήραμε ήταν ανεκτίμητη. Οι συμπληρωματικές ηχογραφήσεις έγιναν στην Αθήνα. Στον δίσκο παίρνουν μέρος πάρα πολλοί μουσικοί, γύρω στους δεκατέσσερις (14) μουσικούς, κάποιοι Έλληνες, κάποιοι Ιταλοί.

Ναι, παρατήρησα ότι είχατε διαφορετικό drummer στις ηχογραφήσεις, για παράδειγμα, από τις ζωντανές εμφανίσεις στη συνέχεια.

Ναι, ο drummer που ηχογράφησε ήταν Ιταλός. Μας τον σύστησε ο παραγωγός και συνεργαστήκαμε μαζί του για τις ηχογραφήσεις . Οι μουσικοί που έπαιξαν στον δίσκο ήταν πάρα πολύ καλοί.

Ποια μουσικά όργανα έπαιξαν οι Ιταλοί μουσικοί;

Τύμπανα, αρκετό από το κλαρινέτο, είχαμε κάποια κρουστά επιπλέον, είχαμε και κάποια μέρη πιάνου που γράψαμε στην Ιταλία.

Σε ποια εταιρεία κυκλοφόρησε ο δίσκος;

Η εταιρία λέγεται AltRock Productions και το παρακλάδι της, που ανήκουμε εμείς, είναι η Fading Records της οποίας μάλιστα αποτελούμε και την πρώτη κυκλοφορία της ως εταιρείας.

Πες μου δυο λόγια για τα τραγούδια και τι να περιμένει ο κόσμος όταν τ’ ακούσει;

Τα τραγούδια που περιλαμβάνει ο δίσκος έχουν πολλά διαφορετικά στυλ, άλλα είναι προς την τζαζ, άλλα είναι προς το συμφωνικό ροκ, άλλα είναι πιο ρυθμικά, άλλα είναι περισσότερο μπαλάντες. Πιστεύω ότι όλα έχουν κάτι από εμάς, μπορείς να διακρίνεις επιρροές αλλά ο ήχος όταν το ακούς φαίνεται να έχει μια ταυτότητα. Όσον αφορά τον τίτλο A child in the mirror πιστεύω ότι ο καθρέφτης είναι η μουσική μας στην οποία καθρεφτιζόμαστε εμείς, το παιδί που έχουμε μέσα μας. Βγαίνει μέσα από τη μουσική μας, καθρεφτίζεται αυτό που είμαστε και αυτό που κάνουμε. Το παιδί είμαστε εμείς και αυτό που βγαίνει ταυτόχρονα, είναι η δημιουργία μας.

Αυτό που λες αντανακλάται και στους στίχους σας που είναι σα να διαβάζεις ποίηση. Κάποιες στιγμές νομίζεις ότι είναι σα να μην έχουν μουσικό περιτύλιγμα, σα να έχουν μόνο στίχους, μπορούν να σταθούν από μόνοι τους θέλω να πω.

Ακριβώς.

Οι υπόλοιποι τίτλοι των τραγουδιών πως προέκυψαν; Έχουν σχέση με τον τίτλο του δίσκου και το τραγούδι A child in the mirror; Είναι concept;

Όχι, δεν είναι concept. Πολλά τραγούδια έχουν σαν θέματα τις αναζητήσεις και τις ανησυχίες που έχουν οι άνθρωποι μέσα τους, τους αγώνες που δίνουν με τον εαυτό τους και με τα προβλήματά τους, με αυτό που βιώνουν γύρω τους και την ελπίδα και την αισιοδοξία για τελική νίκη.

Θέλετε να περάσετε κάποιο μήνυμα μέσα από τα τραγούδια σας;

Αισιοδοξίας μήνυμα και ότι στο τέλος τα πράγματα θα πάνε καλά. Τα τραγούδια όπως Η στιγμή ή όπως το Isabella sunset είναι τραγούδια αισιοδοξίας, ότι δηλαδή κάποια στιγμή μέσα στο σκοτάδι και στην απογοήτευση, στην απελπισία, έρχεται η λύτρωση, το φως.

Έχετε βασιστεί σε διαβάσματα φιλοσοφίας ή στοχάζεστε με βάση την καθημερινή σας εμπειρία; 

Είναι στοχασμοί και προβληματισμοί οι οποίοι βγαίνουν σε λόγια. Επίσης, το Garden of delights αναφέρεται στον ομώνυμο πίνακα του Ιερώνυμου Μπος [Hieronymus Van Aken (1450-1516), Ολλανδός ζωγράφος που έζησε την περίοδο του Μεσαίωνα] και περιγράφει κάποιες πτυχές του πίνακα. Αυτός ο πίνακας βρίσκεται στο μουσείο Prado της Μαδρίτης.

Πώς συνθέτετε μουσική; Πρώτα εκείνη και μετά τον στίχο, το αντίστροφο ή και τα δυο μαζί; Και, κάτι άλλο, τι παίζει ρόλο περισσότερο σε εσάς, οι σκέψεις, το συναίσθημα, οι επιρροές σας;

Δεν μπορείς να τα ξεχωρίζεις αυτά τα πράγματα. Τα πρώτα κομμάτια που φτιάξαμε ήταν ορχηστρικά. Μετά κάποιες ιδέες του Γιώργου ρυθμικές ή μελωδικές τις ενορχήστρωσα εγώ με πλήκτρα, πνευστά, μπάσο κ.λ.π., γενικότερα τα φτιάξαμε για να γίνουν ολοκληρωμένες συνθέσεις. Στη συνέχεια που είχαμε και την τραγουδίστρια προέκυψαν κάποια τραγούδια στα οποία η διαδικασία ήταν ως εξής, φτιάχναμε τον μουσικό κορμό πρώτα και στη συνέχεια προσθέταμε τις μελωδίες με τα λόγια. Μόνο σε μια περίπτωση λειτούργησε ανάποδα, δηλαδή πρώτα είχαμε τα λόγια και μετά προέκυψε η μουσική. Έτσι έγινε το Ένα παιδί στον καθρέφτη (A child in the mirror), το ομώνυμο κομμάτι του δίσκου μας.

Αναρωτιέμαι πόσο εύκολο είναι βάλεις στίχους σε μουσική.

Ομολογώ ότι μας δυσκόλεψε αυτή η διαδικασία, δεν είναι η ορθόδοξη, είναι πιο εύκολο να προσαρμόσεις πάνω σε κάποια λόγια ή σε κάποιους στίχους ή ποίηση μια μουσική παρά το αντίθετο. Πιστεύω όμως ότι τα καταφέραμε. Εγώ ασχολήθηκα περισσότερο από τους άλλους με τα λόγια, στα περισσότερα κομμάτια επιμελήθηκα τους στίχους εκτός από το Ένα παιδί στον καθρέφτη που οι στίχοι ήταν της Ευαγγελίας της τραγουδίστριάς μας.

Εσύ ποιο κομμάτι του δίσκου ξεχωρίζεις;

Με δυσκολία θα ξεχωρίσω το Garden of delights.

Που είναι και το αγαπημένο μου πρέπει να σου πω!

Επίσης το A storyteller’s dream.

Νομίζω ότι έπεσες διάνα με τα δικά μου αγαπημένα! Γενικότερα θα έλεγα ότι τα μεγάλα σε διάρκεια τραγούδια σας μου αρέσουν περισσότερο από τα σύντομης διάρκειας!

Ήδη έχω μετανιώσει που σου είπα αυτά (γέλια) διότι όλα είναι αγαπημένα και θα ήθελα να προσθέσω κι άλλα στη λίστα.

Ναι, νομίζω ότι και το Elizabeth αλλά και το ομώνυμο τραγούδι (Ένα παιδί στον καθρέφτη) είναι εξαιρετικά.

Ναι, το πιστεύω κι εγώ.

Πώς αποφάσισατε να ονομαστεί ο δίσκος A child in the mirror;

Ήταν δική μου ιδέα αυτό. Σκέφτηκα ότι η μουσική που προκύπτει από τον δίσκο αντιπροσώπευε εμάς και μπορώ να σου ομολογήσω ότι το μεράκι με το οποίο φτιάχτηκε ο δίσκος είχε μια παιδικότητα, ένα δόσιμο, έναν αυθορμητισμό, κάτι σαν παιδικές ενέργειες, και συνηδειτοποίησα ότι έβγαινε ένα παιδί από μέσα μας. Ήταν μια δημιουργική πράξη, αντίστοιχο με το να κάνεις ένα παιδί, σε μας το να κάνεις μουσική γι’αυτό τον δίσκο ήταν κάτι τέτοιο.

Μπορώ να το καταλάβω αυτό που λες γιατί πολλά από τα τραγούδια σας αναδεύουν αυτήν την παιδικότητα και κυλούν σαν γάργαρο νερό! Πραγματικά υπάρχουν στιγμές που θα μπορούσαν να κολλήσουν σε ένα νανούρισμα. Επιστρέφοντας στον ήχο σας, ακούγεται αρκετά vintage (με άψογη γαλλική πγοφογά!!!). Είναι έτσι; Και είναι αυτό που θέλατε να δώσετε;

Ό,τι ακούει κανείς στο cd δεν προήλθε από διανοητική επεξεργασία αλλά από αυθόρμητες νότες που έπαιξαν τα δάχτυλά μας παίζοντας ή προβάροντας. Δε θέλαμε να μοιάσουμε σε κάτι, βγήκε αυτό που ακούς και βγήκε αυθόρμητα. Είχαμε κάποια ακούσματα αλλά μας βγήκε αυθόρμητα, δεν είπαμε θα γράψουμε σαν τους GRYPHON (βρετανικό προοδευτικό ροκ σχήμα με 5 δίσκους από το 1973 ως το 1977) σαν τους GENTLE GIANT (βρετανικό εκλεκτικό προοδευτικό ροκ σχήμα με 11 δίσκους από΄το 1970 έως το 1980). Βγήκαν μουσικές αρμονίες, μελωδίες, ρυθμοί για τους οποίους στη συνέχεια συνειδητοποιήσαμε ότι, ναι, θα μπορούσαν να μοιάζουν σε κάτι, ωστόσο ήμασταν εμείς, ήμασταν απόλυτα εμείς.

Έχετε σκεφτεί να παίξετε με συνοδεία ορχήστρας;

Φευγαλέα έχει περάσει από το μυαλό μου αλλά σου ομολογώ ότι έχει περάσει σίγουρα από το μυαλό μου να παίξουμε με μια ορχήστρα κουαρτέτου εγχόρδων ή κουιντέτου πνευστών. Αυτό είναι πιο πολύ μέσα στα όνειρά μας.

Ναι νομίζω ότι θα σας ταίριαζε, είχατε εξάλλου και τσέλο και φλάουτο, δύο όργανα κλασικής μουσικής, όταν σας είδα. Ποια είναι τα σχέδιά σας από εδώ και πέρα;

Τα σχέδιά μας λένε για έναν καινούριο δίσκο ο οποίος θα ετοιμαστεί σιγά-σιγά, έχουμε αρχίσει να βάζουμε στο χαρτί ορισμένες ιδέες, κάποια κομμάτια έχουν ήδη αρχίσει να γράφονται και πιστεύω ότι προς το τέλος της επόμενης χρονιάς θα έχουμε και μια καινούρια κυκλοφορία.

Οπότε σα να λες ότι θα μπείτε στο στούντιο σιγά-σιγά!

Δε νομίζω να μπούμε στο στούντιο πριν το τέλος της χρονιάς αυτής, πριν τον Γενάρη του 2012 δεν πιστεύω να μπούμε στο στούντιο. Πρέπει να έχουμε ένα υλικό έτοιμο ώστε να μπούμε στο στούντιο.

Πώς είναι να παίζεις μια μουσική σαν τη δική σας στην Ελλάδα σήμερα;

Τα πράγματα δεν είναι εύκολα μπορώ να σου πω, θέλει πολύ τρέξιμο για να μπορέσεις να παίξεις, να σε δει ο κόσμος, να σ’ακούσει, να σε μάθει. Πιστεύω ότι καταφέραμε αρκετά πράγματα την πρώτη χρονιά κυκλοφορίας του δίσκου, ακούστηκε πολύ ο δίσκος μας, παίξαμε πολύ, τουλάχιστον στην Ελλάδα, και ιδιαίτερα στην Αθήνα, και το πιο ευχάριστο απ’όλα είναι ότι φτιάξαμε έναν μικρό πυρήνα φίλων της μουσικής μας οι οποίοι μας ακούνε, ενδιαφέρονται για μας, μας ψάχνουν. Αυτό συνέβη στις τελευταίες δύο συναυλίες που δώσαμε στην Πάτρα και στο Music Works στην Πετρούπολη Αττικής. Εκεί πραγματικά παίξαμε μπροστά σε ένα κοινό που γνώριζε τη μουσική μας, ήξερε την μουσική στην οποία αναφερόμαστε, στην προοδευτική μουσική, και ήταν ζεστό, ήταν ένα κοινό που συνέβαλλε ώστε να παίζουμε με όρεξη και ενθουσιασμό.

Κάποια περιοδεία;

Φέτος η χρονιά θα είναι μια μεταβατική χρονιά. Αρχίζουμε ουσιαστικά από την αρχή, εκεί που ήμασταν πριν από πέντε χρόνια σαν τρίο και φτιάχνουμε ένα σχήμα από την αρχή σχεδόν. Η προηγούμενη σύνθεση μελών δεν διήρκεσε πολύ, ο καθένας είχε κάποιους λόγους για τους οποίους δεν μπορούσε να συνεχίσει και είμαστε ουσιαστικά από την αρχή, οπότε για να δέσει ένα καινούριο σχήμα φαντάσου ότι θα περάσει ένας χρόνος χωρίς πολλές ζωντανές εμφανίσεις, οπότε οι ζωντανές μας εμφανίσεις θα είναι λίγο περιορισμένες, ελπίζω βέβαια να γίνουν κάποιες.

Από την πλευρά μου ελπίζω να σας δω στη Θεσσαλονίκη το συντομότερο!

Και εμείς το θέλουμε πολύ!

Τι είναι το για σένα progressive rock;

Τρόπος ζωής.

Και πώς είναι αυτός ο τρόπος ζωής στην πράξη;

Να τολμάς, να ρισκάρεις και να συνδυάζεις πολλά πράγματα. Να ισορροπείς πολλά πράγματα.

Κατά πόσο πιστεύεις ότι το progressive δεν έχει να κάνει με τον ήχο; Για παράδειγμα θα μπορούσε να είναι progressive κάτι στο hip-hop και στο r’n’b’ κίνημα;

Progressive είναι ο,τιδήποτε είναι εμπνευσμένο. Θα μπορούσε να είναι κι αυτή η μουσική που λες, αν άκουγα κάτι που είναι εμπνευσμένο και με φαντασία και μου άρεσε, ναι, γιατί όχι; Το πρόβλημα, όμως, σήμερα είναι η καλή και η κακή μουσική ουσιαστικά. Και κάθε καλή μουσική πιστεύω ότι είναι progressive. Δεν πάει με τους τίτλους αυτό, αλλά πάει με το τι βγάζει η μουσική.

Τι είναι αυτό που βάζεις να ακούσεις για να εμπνευστείς;

Όλα! Αυτό αλλάζει πολύ πρέπει να σου πω και αλλάζει συνεχώς.

Αυτήν την περίοδο τι ακούς;

Θα σου πω. Αυτή την περίοδο ακούω ένα σκληρό (hard) ροκ συγκρότημα της δεκατίας του 1970, τους TEMPEST, του Jon Hiseman [drummer, ίδρυσε το βαρύ (heavy) προοδευτικό ροκ sx;hma TEMPEST στη Μεγάλη Βρετανία το 1974 μετά την διάλυση των COLOSSEUM˙ κυκλοφόρησαν 2 δίσκους το 1973 και το 1974] και ακούω και τους PIBLOKTO του Pete Brown (οι PIBLOKTO, συγκρότημα του πρώην τραγουδιστή των CREAM Pete Brown, ήταν ενεργοί μεταξύ 1969 και 1971 και κυκλοφόρησαν δύο δίσκους το 1970). Επίσης ακούω και πολλή κλασική μουσική.

Από την πλευρά μου μου αρέσουν οι νεοκλασικοί του 20ου αιώνα, Bartok, Stravinsky, Prokofiev κ.λ.π.

Εγώ αυτή την περίοδο ακούω Hindemith [Paul Hindemith (1895-1963), Γερμανός συνθέτης, βιολιστής, βιολονίστας, δάσκαλος, μουσικός θεωρητικός και ενορχηστρωτής].

Πες μου δυο λόγια για το μουσικό σου υπόβαθρο. Παρατήρησα ότι μπορείς και παίζεις και πνευστά εκτός από πλήκτρα.

Ξεκίνησα με το φλάουτο σε ηλικία επτά ετών, σπούδασα στο ωδείο Αθηνών, τελείωσα με δίπλωμα. Σπούδασα επίσης κάποια καλοκαίρια στο εξωτερικό, κάποια καλοκαίρια στη Γαλλία. Το ροκ υπήρχε ήδη από το γυμνάσιο όταν και έπαιζα σε διάφορα συγκροτήματα μαθητικά και ερασιτεχνικά, παίζαμε ROLLING STONES, CANNED HEAT και τέτοια πράγματα. Ωστόσο, άργησε πάρα πολύ, μόλις το 2005, με τη συγκυρία της γνωριμίας μου με τον Γιώργο Μούχο (κιθαρίστας των CICCADA), ξύπνησε μέσα μου η παλιά αγάπη και αποφασίσαμε να κάνουμε συγκρότημα. Η δραστηριότητά μου καλύφθηκε σε μεγάλο μέρος από το συγκρότημα μαζί με τις κλασικές συναυλίες που έδινα μέχρι τότε προστέθηκε και η δραστηριοποίησή μου μέσα από το συγκρότημα.

Ήταν κάτι που οραματιζόσουν να κάνεις;

Ναι, ναι, άκουγα όλα αυτά τα χρόνια, ροκ, τζαζ, κλασική, απ’όλα θα έλεγα, αλλά το να φτιάξω ένα ροκ συγκρότημα δεν ήταν ένα από τα πράγματα που σκεφτόμουν να κάνω. Προέκυψε τελείως αυθόρμητα μετά από τη συνάντησή μου με τον Γιώργο.

Πώς βλέπεις το μέλλον των CICCADA;

Οι CICCADA είναι ένα πολύ μεγάλο μέρος της ζωής μας και όλοι είμαστε διατεθειμένοι να το παλέψουμε και να το πάμε πολύ ψηλά. Οι συνθήκες βέβαια είναι δύσκολες και η οικονομική κατάσταση στην Ελλάδα, ο αγώνας για επιβίωση, μας τραβούν ενέργεια, σκεφτόμαστε λίγο απαισιόδοξα, σκεφτόμαστε την επιβίωση και υπό αυτές τις συνθήκες το να κάνεις τέχνη, μουσική, το να δημιουργείς δυσκολεύει περισσότερο αλλά το παλεύουμε.

Πώς σας βλέπεις σε δέκα χρόνια;

Δεν μπορώ να κάνω προβλέψεις. Θα ήθελα βέβαια οι CICCADA να είναι ένα δρον σχήμα, ένα δημιουργικό σύνολο, αλλά δεν μπορώ να υποσχεθώ τίποτα διότι τα πράγματα αλλάζουν από μέσα σε μέρα.

Οπότε είσαι ανοιχτός και σε άλλες συνεργασίες, σε projects κ.λ.π.;

Φυσικά, εννοείται.

Έχεις κάτι άλλο στο μυαλό σου; Θα ήθελες να διερευνήσεις κάποιο άλλο ηχοτόπιο ή στο ίδιο πλαίσιο με τους CICCADA;

Πιστεύω ότι είναι σημαντικό να θέλουμε να κάνουμε μουσική. Μακάρι να μπορούμε να την κάνουμε ως CICCADA, όπως μας γνώρισε ο κόσμος από τον πρώτο μας δίσκο. Και μουσική ακόμη πιο τολμητή ίσως, αλλά πάνω απ’όλα να κάνουμε μουσική και να είμαστε μαζί. Αυτό για μένα θα είναι μεγάλο κατόρθωμα.

Με το «τολμηρή» εννοείς να διερευνήσετε και άλλα μουσικά μονοπάτια;

Ενδεχομένως ναι, ίσως κάτι πιο πρωτοποριακό (avant garde). Σε αυτό τον δημώδη συμφωνικό (folk symphonic) ήχο που χαρακτηρίζει τον πρώτο μας δίσκο θα μπορούσαν να εισαχθούν πράγματα πιο τολμηρά. Έχω κάποιες ιδέες για όλο αυτό.

Σαν τους COMUS (βρετανικό προοδευτικό δημώδες ροκ σχήμα με 2 δίσκους το 1971 και το 1974) δηλαδή;!

Όχι τόσο σαν τους COMUS αλλά σαν τους MAGMA (progressive rock σχήμα από τη Γαλλία, σχηματίστηκε κατά τη δεκαετία του 1970 και δραστηριοποιείται έως σήμερα με 11 studio δίσκους στο ενεργητικό του, ανήκει στο είδος Zeuhl που σημαίνει «αστρικός» στην γλώσσα Kobaϊan, μια γλώσσα που δημιουργήθηκε από τον Christian Vander, ιδρυτή των MAGMA), τους UNIVERS ZERO (πρωτοποριακό προοδευτικό ροκ σχήμα από το Βέλγιο που σχηματίστηκε το 1973 με εννέα studio δίσκους μέχρι σήμερα), τους HENRY COW (πρωτοποριακό προοδευτικό ροκ σχήμα σχήμα από τη Μεγάλη Βρετανία με 7 δίσκους από το 1973 έως το 1979). Ο καινούριος μας ντράμερ είναι πολύ μέσα σε αυτή την μουσική και μερικές από τις μουσικές ιδέες που μας παρουσίασε είναι πολύ προς αυτόν τον χώρο. Οπότε, πολύ σύντομα μπορεί να ενσωματώσουμε στοιχεία από αυτή τη μουσική.

Μια μετενσάρκωση του Christian Vander λοιπόν;! (γέλια)

(γέλια) Όχι ακριβώς φυσικά αλλά κάποια στοιχεία, δε θα γίνουμε και δορυφόρος των MAGMA (γέλια)! Πρόκειται για μια μουσική που πάντα μου άρεσε και την λάτρευα και ίσως φτάνει η ώρα κάποια πραγματάκια από αυτή τη μουσική να μπουν και στη μουσική των CICCADA.

Ένα άλλο σχήμα στο ίδιο πλαίσιο που λες είναι και οι THE INCREDIBLE STRING BAND.

Ναι, μας αρέσουν πολύ αυτοί, σε μένα είναι ένα από τα αγαπημένα μου συγκροτήματα και όχι τόσο στο τραγούδι αλλά στη μουσική, στα ηχοχρώματα έχουμε κάποια κοινά στοιχεία. Αλλά πιο πολύ θα έλεγα ότι κινούμαστε προς τους GRYPHON, τους GENTLE GIANT και τους STRAWBS (βρετανικό προοδευτικό δημώδες ροκ σχήμα με 20 δίσκους από το 1969 έως το 2009), αν θέλει κάποιος να μας συσχετίσει με κάποια άλλα σχήματα, είμαστε περισσότερο προς τα εκεί.

Και θυμάμαι ότι στην τελευταία συναυλία είχατε παίξει κομμάτι από THE PENTANGLE (βρετανικό προοδευτικό δημώδες ροκ σχήμα με 11 δίσκους από το 1968 έως το 1993).

Ναι το The Cuckoo των THE PENTANGLE.

Από RENAISSANCE (βρετανικό συμφωνικό προοδευτικό ροκ σχήμα με 15 δίσκους από το 1969 έως το 2000).

Ναι, το Young prince and princess. Επίσης παίξαμε το παραδοσιακό The blacksmith όπως το έπαιξαν οι STEELEYE SPAN (βρετανικό προοδευτικό ροκ σχήμα με 20 δίσκους από το 1970 έως το 2009).

Θέλεις να δώσεις ένα μήνυμα στον κόσμο;

Ναι. Να συνεχίσουν να ακούν προοδευτικό ροκ γιατί είναι μια από τις πιο όμορφες μουσικές που έχουν γραφτεί ποτέ. Και ότι χρειάζεται να είμαστε κοντά όσοι αγαπάμε αυτή τη μουσική, είτε παίζουμε, είτε την ακούμε.

Και όπως ξέρεις αυτός που έχει φτιάξει το progarchives αυτοαποκαλείται Jerry Lucky. Νομίζω ότι είμαστε πολύ τυχεροί που μπορούμε και απολαμβάνουμε αυτή την υπέροχη μουσική.

Ακριβώς έτσι είναι.

Νίκο σ’ευχαριστώ γι’αυτή τη συνέντευξη.

Δημήτρη σ’ ευχαριστώ κι εγώ.

 

A child in the mirror"A CHILD IN THE MIRROR" (2010)


1. Ciccada (4:38)
2. Isabella Sunset (6:09)
3. Ένα παιδί στον καθρέφτη - A Child In The Mirror (6:00)
4. A Storyteller's Dream (7:08)
5. Raindrops (4:16)
6. An Endless Sea (5:27)
7. Epirus - A Mountain Song (4:58)
8. Elisabeth (7:08)
9. Η Στιγμή - The Moment (3:14)
10. A Garden Of Delights (8:23)

Συνολικός χρόνος: 57:45

 

 

Δημήτρης "All Around" Κατσίκης

Ιδρυτής και Prog Παραγωγός του JustIn Case Radio

 

[Αναδημοσίευση από τον δικτυακό τόπο www.typologos.com]

«Τα μουσικά έργα παρέχονται μόνο για ιδιωτική χρήση κάθε επισκέπτη / χρήστη και απαγορεύεται η με οιονδήποτε τρόπο περαιτέρω εκμετάλλευση αυτών χωρίς την προηγούμενη άδεια της ΑΕΠΙ».

Terms of Use

© JustIn Case Prog Radio

design-by-tsweb